Büyüdüm Artık

Sizde farketmişsinizdir; herkesin birbirine benzer ama bir o kadarda farklı hikayelerinin olduğunu.

Etrafimda özellikle tanımadıklarımı can kulağıyla dinliyorum, aman bir hikayeler bir hikayeler; beklenmedik teyzelerden, yaşanmış komediler bazen de üstü kapalı trajediler dinliyorum.
Ya ben yazar olucam, bir anlatsanıza detayları diyemiyorum, ben de direk soruyorum o neden, bu neden, nasıl olmuş diye, bilmem ki kızım olmuş işte cevabını verip beni, sen misin soran duygusuna sokmak için “hadi hadi kalk bir kahve yap” ile konuyu kapatıyorlar ben kalkınca, onlar yine kendi aralarında anlayacakları dilden anlatıyorlar birbirlerine neyse kendime iş çıkarmamak için bir şey sormuyorum aman sırlarınız size kalsın.
Ne var bana da anlatsaniz ya ben büyüdüm artık…

Reklamlar

7 Comments

  1. Yaşlı insanlar içi dağınık sandıklara benziyorlar. Kapağı açtığınızda rengarenk kumaşlar, iğne oyaları, kanaviçeler, el örgüsü hırkalar, patikler falan… Her birinin uzun ve derin hikayeleri var ama kompoze edilemeyecek kadar karışık ve dağınık. Kronoloji takibi neredeyse imkansız. Onlar için tarih demek “kocam hariciyede ataşeyken”, “büyük kız başını sehpanın köşesine çarptığında” gibi belirsiz zaman dilimleridir.

    Liked by 2 people

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s